بربری
| تــو را عــاشــقــم كـــامــــلاً، بربری | / چـو روحـی چو جانی به تن، بربری |
| بــه فــریاد گــویــم كـــه زن! بربری | / ســحــر چــون بــرآیــد بــلنــد آفـتاب |
| و مـردانــه، دنـــدان شــكــن، بربری | / قـَــدَر بربری ســـفــت و جــانـانـهای |
| هــمــی ســق زنم تــا به کـَن، بربری | / چنان طول و عرضی که از شهرری |
| كــه بــا آن زنــم بـــر بـــدن، بربری | / بیــاور دو تـُــن خــامــه از شـیر گاو |
| بـه دسـتـــان مـــــرد خــفــن، بربری | / بـه دسـتـــان لاغـــر دو دانــه لــواش |
| گــلــو، حــلــق، نـای و دهن، بربری | / چــپــانـیـده، آكـنـــده، ممـــلــو و پُــر |
| بــه او داده شــــد در عَـــدَن، بربری | / و آدم هــــــم از اول آدم نـــــبـــــــود |
| تو در پـیـش مـن بـا لـَـــبَـــن، بربری | / دو مـنـظـر مرا ســخـت مجذوب كرد |
| یـــــــكـُـــم بربری، دومــــــاً، بربری | / دو عــلــت شــد اسكندر ایران گرفت |
| كــه آورده بـــود از خـُــتـــن، بربری | / و ماركوپولو از چــه مشهـور گشت؟ |
| كنـد فــارس را ریـشــه كــن، بربری | / چــنـیـن گـــر حسـابـت رود حـتم كن |
| بـبـیـن زیــــر آن پـیـــرهـــن، بربری | / چه رازی پـَس ِ وزنه برداری است؟ |
| خــورد قـبــل هــر هِــد زدن، بربری | / و آن هِـــد زنـی كه زَدَسـتــی ركورد |
| از اینـجــا بــگــو تــا یــمــن، بربری | / چـگـونـه كـنـی حــق مـــطــلــب ادا؟ |
| مـــرا وقــت عـاشــق شـــدن، بربری | / تو را وقــت عـاشــق شدن، بوی رُز |
| ولـیـكـن مـَـكـَــن دل ز مـــن، بربری | / اگـــر مــیكـَنی دل زهــر كـَس بـِكـَن |
| كــه گــردد مـرا چـون كـفـن، بربری | / مـــرا لای یـــك بربری دفــــن كــــن |
| بــرایــم بــخــوان یـك دهــن، بربری | / دلـــم سـخـت آشـفـتـه از روزگــــــار |
شعر: نادر خطایی
آدرس وبلاگ :
http://blog.360.yahoo.com/blog-6a3m9v01fqtAhV.bYD0e?p=96
پیوند ها