UNiComp.iR

Alcohol با ورود خود معنایی جدید به دنیای مالتی مدیا آورد! Alcohol یکی از بهترین ها در شبیه سازی و ضبط انواع CD و DVD است. این نرم افزار با بهره گیری از جدیدترین فناوری روز همواره در حال پیشرفت و گسترش است و هر روزه ویژگی های جدیدی به آن افزوده می شود. توسط این برنامه شما می توانید با Image (ذخیره کردن کل اطلاعات در قالب یک فایل روی هارد دیسک) گرفتن از سی دی هایی که مرتب از آنها استفاده می کنید، بدون قرار دادن CD در CD-ROM از آنها استفاده کنید، تنها یک کلیک لازم است تا Image با سرعتی در حدود 200X اجرا شود! این نرم افزار همچنین یکی از قویترین نرم افزار های در زمینه رایت انواع CD و DVD است و توانایی خواندن سی دی های خش دار و کپی برداری از سی دی های قفل دار (دارای badsector) را نیز داراست.

لینک مستقیم دانلود

آخرين نسخه CorelDRAW ، محبوب‌ترين نرم‌افزار طراحان گرافيک

دانلود با لینک مستقیم

10 تصوير زيبا برای پس‌زمينه ويندوز

لینک دانلود مستقیم

یکی از مقوله های بسیار کاربردی و پایه در زمینه routing در IOS سیسکو ، نوشتن static route می باشد. کابرد های static route بسیار زیاد است اما پرکاربردترین آن زمانی است که شما برای فرستادن ترافیک به یک destination از یک routing protocol استفاده نمی کنید و یا routing protocol شما یک feasible route به آن مقصد ندارد. برای نوشتن static route باید به configuration mode رفته و مطابق با دستور زیر آن را نوشت:

Ip route prefix mask { next-hop | interface [ip address] } [disctance] [name next-hop-name] [permenant]

در ساده ترین حالت برای نوشتن یک ip route نوشتن سه مشخصه از این دستور اجباری می باشد .

• 1.Prefix
• Mask .2
• Next-hop | interface .3

برای نوشتن یک دستور ip route ساده تنها نیاز است که فرمان ip route را نوشته و ابتدا آدرس network و یا host مقصد (prefix) را وارد کنیم. در ادامه باید که subnet mask مربوط به مقصد (mask) را نوشت.
لازم به تذکر است که برای یک host خاص باید که subnet mask مربوط به آن را 255.255.255.255 بنویسیم .
در صورتی که subet خود را برای ip یک host هر subnet بجز /32 وارد شود پیغام خطای %Inconsistent address and mask نشان داده خواهد شد . در گام بعدی می بایست ip address مربوط به روتر next-hop و یا interface که packet ها می توانند برای رسیدن به next-hop استفاده کنند نوشته شود.
دستور زیر یک مثال ساده از نوشتن Ip route می باشد :

Ip route 172.16.0.0 255.255.0.0 Ethernet 0
Ip route 172.16.0.0 255.255.0.0 192.168.1.2

اما یکی از تفاوت های اصلی این دو فرمان در نحوه نمایش route مورد نظر در routing table است. برای مشاهده static route های به تنهایی می توان از فرمان show ip route static استفاده کرد. هنگامی که از exit interface استفاده شود ، router به شکل Directly Connected در routing table نمایش داده می شود

Prefix/mask is directly connected, exit-interface example: 172.16.0.0/24 is directly connected, Serial1/0

اما زمانی که از next-hop استفاده شود ، route مورد نظر در جدول routing به شکل زیر نمایش داده می شود :

prefix [AD/metric] via ip-next-hop example : 15.1.1.0 [1/0] via 172.16.0.2

همانطور که از مثال بالا مشخص است metric مربوط به static route ها برابر صفر و AD آنها برابر 1 می باشد. اما علاوه بر نحوه نمایش ، استفاده از interface و next-hop در نوشتن static routes تفاوت های محسوسی با یکدیگر دارد. هنگامی در نوشتن static route از next-hop استفاده شود روتر به طور پیش فرض هر 60 ثانیه یکبار next-hop را چک می کند و در صورت عدم دریافت جواب route را از routing table حذف می کند . برای تغییر این زمان می توان از فرمان زیر استفاده کرد.

Ip route static adjust-time number

تمام ip هایی که از طریق static route اشاره شده به صورت directly connect هستند و روتر برای ارسال به هر destination که در static route به آن اشاره شده است یک ARP ارسال می کند. در این حالت روتر می بایست برای استفاده از proxy-arp تنظیم شده باشد. نمونه چنین route زیر می باشد :

Ip route 0.0.0.0 0.0.0.0 Ethernet 0

در صورتی که packet های زیادی برای دستیابی به destination های کثیری از این فرمان استفاده کنند ، CPU Utilization روتر بسیار بالا می رود و یک جدول arp cache بسیار بزرگ ایجاد می شود که می تواند حتی روتر را overload کند . اضافه کردن numerical address و به بیان واضح تر IP مربوط به next-hop دو مزیت عمده دارد. یکی از ارسال arp ها جلوگیری می کند. و دو اینکه در صورت down شدن آن interface از طریق recursive route سعی در پیدا کردن route دسترسی به آن ip می کند. برای نوشتن این نوع route می بایست که interface و next-hop هر دو نوشته شوند. مثال آن در زیر نوشته شده است.

Ip route 0.0.0.0 0.0.0.0 Ethernet 0 172.16.0.2

استفاده از exit interface به تنهایی فقط زمانی پیشنهاد می شود که نوع interface خروجی point-to-point می باشد. یکی از مرسوم ترین point-to-point interface ها serial interfaceها می باشد.

یکی از مهم ترین نکاتی که در باید به آن پرداخت بیان تفاوت AD در static route در اشاره به interface و یا next-hop است. در اکثر مقالات نوشته شده که در static route هایی که به interface اشاره می کنند ، به دلیل اینکه به شکل directly Connected در routing table نمایش داده می شوند و چونکه AD مربوط به Directly Connected برابر با صفر است پس این static route ها نیز دارای metric صفر می باشند. اما این جمله همیشه صادق نیست. از IOS نسخه 12.2 تمامی static route ها دارای metric 1 هستند. اثبات این موضوع با استفاده دستورات وارد شده در router و خروجی آن نشان داده شده است.

R1(config)#ip route 11.0.0.0 255.0.0.0 Serial1/0
R1(config)#ip route 13.0.0.0 255.0.0.0 172.16.1.2
R1(config)#do show ip route
S 11.0.0.0/8 is directly connected, Serial1/0
S 13.0.0.0/8 [1/0] via 172.16.0.2
R1(config)#do sh ip route 11.0.0.0
Routing entry for 11.0.0.0/8
Known via "static", distance 1, metric 0 (connected)
Routing Descriptor Blocks:
* directly connected, via Serial1/0
Route metric is 0, traffic share count is 1
R1(config)#do sh ip route 13.0.0.0
Routing entry for 13.0.0.0/8
Known via "static", distance 1, metric 0
Routing Descriptor Blocks:
* 172.16.0.2
Route metric is 0, traffic share count is 1

یکی دیگر از کاربرد های static route استفاده در کنار Dynamic routing protocol می باشد و یک route جایگزین و redundantرا در صورت down شدن مسیر advertised شده معرفی می کند که در اصطلاح به آن floating static route گفته می شود . در حالت عادی static route ها دارای Administrative Distance (AD) عدد 1 می باشند که مقدم بودن آنها را بر Dynamic Routing Protocols را اثبات می کند. در صورتی که شما AD مربوط به route نوشته شده را به عدد بیشتری از AD مربوط به Dynamic route اختصاص دهید در صورت fail شدن آن route از از static route نوشته شده استفاده می کند. بطور مثال فزض کنید شما از پروتکل EIGRP در شبکه خود استفاده می کنید که دارای AD برابر با 90 می باشد . در صورتی که شما AD مربوط به static route خود را به عددی بزرگتر از 90 قرار دهید می تواند نقش floating route را برای شما ایفا کند. همانطورکه می دانید محدود قابل اختصاص AD عددی بین 0 تا 255 می باشد . اما به این نکته داشته باشید که اختصاص AD عدد 255 آن route رو به عنوان Unreachable route در نظر گرفته می شوند و لذا این route هیچگاه در routing table قرار نمی گیرد. برای تعیین metric مربوط به static route مورد نظر تنها نیاز است تا در ادامه دستورات قبلی ، عدد metric مورد نظر وارد شود.

Ip route 172.16.0.0 255.255.0.0 192.168.1.2 150

با کمک کلمه name می توان برای route یک نام تعیین کرد. استفاده از نام تعیین شده کمک می کند تا زمانی که route های زیادی داریم به راحت تر آنرا در configuration file پیدا کنیم. مثال زیر کاربرد این فرمان را نشان می دهد.

ip route 172.0.0.0 255.0.0.0 10.0.0.1 name Tehran2Shiraz
show running-config | in Tehran2Shiraz

استفاده از کلمه permanent در ip route این امکان را می دهد که در صورت shutdown شدن exit interface همچنان route در routing table باقی بماند و remove نشود.

ip route 10.1.1.1 255.255.255.255 serial0 permanent

 ادامه دارد ....

مقدمه :

اگر نياز باشد تا قطعه اي از كد بيش از يكبار اجرا شود نياز به استفاده از حلقه ها مي باشد. براي مثال فرض كنيد آرايه اي به طول 1000 تعريف كرده ايد. اكنون مي خواهيد آنرا با هزار عدد متوالي پركنيد. بديهي است كه روش زير كارآمد نيست! :

int[] intData = new int[1000];
intData[0]=0;
.
.
.
intData[999]=1000;

نوشتن اين خطوط متوالي احتمالا با كپي و پيست و اصلاح آن حداقل نيم ساعت طول مي كشد! بنابراين نياز به وسيله اي حس مي شود كه بتوان بوسيله ي آن امثال اينگونه كارها را انجام داد.

تعريف حلقه ها و استفاده از آنها :

براي تعريف حلقه ها ابزارهاي متعددي مانند while, do , for , foreach وجود دارند. استفاده و انتخاب آنها بستگي به سليقه ي شما و منطق برنامه دارد. در هر حال يك مساله بديهي است كه همواره بيش از يك راه حل براي يك مساله وجود خواهد داشت.

استفاده از حلقه ي for :

عموما كدنويسي را با كد نويسي مي توان آموخت! بنابراين در مورد انواع حلقه ها مثالهايي ارائه خواهد گرديد.

يك برنامه ي سي شارپ جديد console را در VS.NET باز كنيد و نام آنرا درابتدا ex07 انتخاب نماييد. سپس كد زير را درون آن بنويسيد :

using System;

namespace ex07
{
class Class1
{
[STAThread]
static void Main(string[] args)
{
int[] intData = new int[1000];

for (int i=0 ; i<1000 ; i++ )
intData[i]=i;


for(int i=0 ; i< intData.Length ; i++)
{
int j = intData[i];
Console.WriteLine("intData[" + i + "]=" + j);
}

Console.ReadLine();

}
}
}

توضيحاتي در مورد كد فوق :
1- براي تعريف حلقه ي for همانطور كه مي بينيد بايد تعداد بار اجراي حلقه ( اينجا از 0 تا 999 است ) و همچنين نحوه ي رسيدن از 0 به 1000 را مشخص كرد ( در اينجا i++ است يعني هر بار يك واحد به شمارشگر حلقه اضافه مي شود. )
2- در زبان سي i++ يعني i=i+1 و i-- يعني i=i-1 و كلا i-=n يعني i=i-n و به همين ترتيب. براي مثال i*=n يعني i=i*n و i+=n يعني i=i+n و ...
3- اگر پس از حلقه ي for يك خط كد داشته باشيم نيازي به آكولاد نيست (مانند قسمت اول كد). ولي اگر تعداد خطوط مربوط به بدنه ي for زياد بود بايد حتما از آكولاد استفاده شود (مانند قسمت دوم كد). (اين قاعده اي كلي است در زبانهاي مشتق شده از زبان سي در مورد هر چيزي!)
4- فرض كنيد در قسمت اول كد بالا بجاي 1000 مي نوشتيد 1001 . سريعا با يك خطاي زمان اجرا مواجه مي شديد. زيرا مي خواستيد به عضوي از آرايه دسترسي پيدا كنيد كه تعريف نشده است. راه مدرن چك كردن اين مسائل استفاده از خاصيت Length آرايه است كه در قسمت دوم كد در عمل مشاهده مي نماييد. هميشه از اين روش استفاده كنيد.
5- حلقه ي اول يعني اينكه كار پر كردن آرايه intData را از صفر تا 999 يكي يكي (i++) انجام بده.

استفاده از حلقه ي while :
يك برنامه ي سي شارپ جديد console را در VS.NET باز كنيد و نام آنرا درابتدا ex08 انتخاب نماييد. سپس كد زير را درون آن بنويسيد :

using System;

namespace ex08
{
class Class1
{
[STAThread]
static void Main(string[] args)
{
int n = 1;

while (n < 6)
{
Console.WriteLine("Current value of n is {0}", n);
n++;
}

Console.ReadLine();
}
}
}

توضيحاتي در مورد كد فوق :
1- حلقه ي while در بالا كار انجام حلقه را تا هنگامي انجام مي دهد كه شرط ذكر شده در ابتداي آن صادق و برقرار باشد. يعني در حلقه ي فوق تا وقتي n<6 است اين حلقه ادامه خواهد يافت.
2- حلقه ي while صفر يا بيشتر بار ممكن است اجرا شود.
3- در كد فوق از {0} استفاده گرديده است. متد WriteLine به شما اين اجازه را مي دهد كه n تا آرگومان براي آن تعريف كنيد و مقادير هر كدام را كه خواستيد در كد نمايش دهيد از {x} استفاده كنيد. در اين مورد مقدار آرگومان x ام نمايش داده مي شود.

استفاده از حلقه ي do :

يك برنامه ي سي شارپ جديد console را در VS.NET باز كنيد و نام آنرا درابتدا ex09 انتخاب نماييد. سپس كد زير را درون آن بنويسيد :

using System;

namespace ex09
{

class Class1
{
[STAThread]
static void Main(string[] args)
{
int x;
int y = 0;

do
{
x = y++;
Console.WriteLine(x);

}while(y < 5);

Console.ReadLine();

}
}
}

توضيحاتي در مورد كد فوق :
1- اين حلقه به حلقه ي do…while معروف است و هر دو جزء آن بايد ذكر گردد.
2- اين حلقه تا زماني كه شرط ذكر شده در قمست while صحيح است ادامه مي يابد.
3- اين حلقه در ابتداي كار بدون توجه به قسمت while حداقل يكبار اجرا مي شود. (مثال زير را اجرا نماييد)

int n = 10;
do
{
Console.WriteLine("Current value of n is {0}", n);
n++;
} while (n < 6);

استفاده از حلقه ي foreach :

يك برنامه ي سي شارپ جديد console را در VS.NET باز كنيد و نام آنرا درابتدا ex10 انتخاب نماييد. سپس كد زير را درون آن بنويسيد :

using System;

namespace ex10
{
class Class1
{
[STAThread]
static void Main(string[] args)
{
int odd = 0, even = 0;
int[] arr = new int [] {0,1,2,5,7,8,11};

foreach (int i in arr)
{
if (i%2 == 0)
even++;
else
odd++;
}

Console.WriteLine(
"Found {0} Odd Numbers, and {1} Even Numbers.",
odd, even) ;

Console.ReadLine();

}
}
}

توضيحاتي در مورد كد فوق :
1- از foreach براي حركت در بين اعضاي يك آرايه (مانند مثال بالا) و يا مجموعه ايي از اشياء استفاده مي شود (روشي شكيل ، مدرن و مطمئن! و تقريبا به ارث رسيده از ويژوال بيسيك!!).
2- در زبانهاي مشتق شده از C ، عملگر % ، باقيمانده را محاسبه مي كند.
3- در كد فوق با استفاده از حلقه ي foreach تك تك اعضاي آرايه در مورد زوج و يا فرد بودند مورد بررسي قرار گرفته اند و تعداد اعضاي زوج و فرد در آخر نمايش داده مي شود

http://www.iranC.com :منبع

خیلی ممنونم.

--*-*-*--**-

دو مورد تكميلي در مورد حلقه ها در سي شارپ

1- هر جايي خواستيد به هر دليلي حلقه را پايان دهيد مي توانيد از دستور break; استفاده كنيد. در اين حالت به صورت آني حلقه خاتمه يافته و كدهاي ادامه ي برنامه پس از حلقه اجرا مي شوند.
2- نحوه ي استفاده از دستور continue : فرض كنيد حلقه ي شما در راند 15 خودش است! حالا در اين راند شما مي خواهيد يك سري از دستورات درون حلقه اجرا نشوند و حلقه به راند بعدي منتقل شده و كارش را ادامه دهد. اينجا است كه از دستور continue استفاده مي شود. بهتر است به يك مثال ساده در اين زمينه توجه كنيم.

مثال : يك برنامه ي سي شارپ جديد console را در VS.NET باز كنيد و نام آنرا درابتدا ex11 انتخاب نماييد. سپس كد زير را درون آن بنويسيد :

using System;

namespace ex11
{
class Class1
{
[STAThread]
static void Main(string[] args)
{

Console.WriteLine(
"for (int i = 1; i <= 100; i++) -> break at i==5" );
for (int i = 1; i <= 100; i++)
{
if (i == 5)
break;
Console.WriteLine(i);
}
Console.ReadLine();


Console.WriteLine(
"for (int i = 1; i <= 10; i++) -> continue if i<9" );
for (int i = 1; i <= 10; i++)
{
if (i < 9)
continue;
Console.WriteLine(i);
}
Console.ReadLine();

}
}
}

موارد تكميلي مربوط به رد و بدل كردن مقادير به/از كلاس ها :

در قسمت بعدي مي خواهيم خاصيتي را تعريف كنيم كه يك مقدار را از كاربر مي گيرد و در برنامه مي توان توسط قسمت هاي ديگر از آن استفاده كرد.

ابتدا يك متغير عمومي بايد در سطح كلاس تعريف كرد تا مقدار دريافت شده توسط set را در خود نگاه داري كند (در مورد scope متغيرها ( متغيرهاي عمومي و محلي و امثال اينها) در هنگام معرفي توابع بيشتر بحث خواهد شد) . سپس از طريق كلمه ي كليدي value مقدار دريافت شده به متغير انتساب مي يابد و چون در سطح كلاس عمومي است در تمام كلاس قابل درسترسي است.

مثال : يك برنامه ي سي شارپ جديد console را در VS.NET باز كنيد و نام آنرا درابتدا ex12 انتخاب نماييد. سپس از منوي پروژه يك كلاس جديد به آن اضافه نماييد (به نام clsDate) و كد زير را درون آن بنويسيد :

using System;

namespace ex12
{
public class clsDate
{
private int Year;

public clsDate()
{
}

public int setYear
{
set
{
Year = value;
}
}

public bool IsLeapYear
{
get
{
return System.DateTime.IsLeapYear(Year);
}
}


}
}

براي استفاده از آن در متد main برنامه به صورت زير عمل مي كنيم:

using System;

namespace ex12
{
class Class1
{
[STAThread]
static void Main(string[] args)
{
clsDate m_var = new clsDate();

m_var.setYear = 1990;

if (m_var.IsLeapYear)
Console.WriteLine("1990 is a leap year.");
else
Console.WriteLine("1990 is not a leap year.");

Console.ReadLine();
}
}
}

توضيحاتي در مورد كد فوق:

1- نحوه ي تعريف متغير از يك كلاس جزو اساسي ترين قسمت هاي كار با يك كلاس محسوب مي شود كه در قسمت هاي پيشين نيز معرفي گرديد.
2- هنگامي كه از if استفاده مي كنيم لزومي ندارد حتما بنويسيم m_var.IsLeapYear==true . همين كه اين خاصيت ذكر مي شود در وهله ي اول true بودن آن چك خواهد شد.
3- نحوه ي مقدار دهي به يك خاصيت را هم در كد فوق ملاحظه مي نماييد. در هنگام استفاده از خاصيت ها نيازي به آوردن پرانتزها () در مقابل نام آنها وجود ندارد.
4- براي مرور ، نحوه ي معرفي خاصيت ها با get نيز بيان گرديد. با استفاده از set و get مي توان به كلاس ها ، مقادير متغيرها را پاس كرد و يا مقداري را دريافت نمود.

سي شارپ عناصري را كه بكار مي گيرد همانند اعداد و كاراكترها ، به صورت نوع ها (Types) طبقه بندي مي كند. اين انواع شامل موارد زير مي شوند :
نوع هاي پايه ايي از پيش تعريف شده مانند اعداد و غيره.
نوع هاي تعريف شده توسط كاربر كه شامل STRUCT ها و ENUM ها مي شوند.

نحوه ي تعريف متغيرها از نوع هاي پايه ايي از پيش تعريف شده :
همانطور كه مي دانيد از متغيرها براي نگهداري اطلاعات استفاده مي شود. در سي شارپ ابتدا نوع متغير و سپس نام متغير و در آخر يك سمي كولون بكار برده مي شود. براي مثال :

int a;

كه در اينجا متغير a بعنوان يك متغير حاوي اعداد صحيح تعريف شده است.
نكته ي مهمي كه در اينجا حائز اهميت است ، مقدار دهي اوليه ي متغيرها مي باشد. در غير اينصورت كامپايلر سي شارپ برنامه را بايك خطا متوقف مي كند. دليل اين امر هم اين است كه از استفاده از متغيرهاي بدون مقدار در طول برنامه جلوگيري شود تا ميزان خطاهاي در حين اجرا كاهش يابد.

نوع هاي داده اي پايه ي زير در در سي شارپ به صورت پيش فرض مهيا هستند:

object : نوعي است نامحدود كه مي تواند تمام انواع ديگر را نيز شامل شود. مثال :

object = null;

string : رشته ؛ در اينجا يك رشته توالي كاراكترهاي يونيكد مي باشد. مثال :

string s= "hello";

sbyte : نوع داده ايي صحيح 8 بيتي علامت دار.
byte : نوع داده ايي صحيح 8 بيتي بدون علامت. مثال :

sbyte val = 12;

short : نوع داده ايي صحيح 16 بيتي علامت دار.
ushort : نوع داده ايي صحيح 16 بيتي بدون علامت. مثال :

short val = 12;

int : نوع داده ايي صحيح 32 بيتي علامت دار.
unit : نوع داده ايي صحيح 32 بيتي بدون علامت. مثال :

int val = 12;

long : نوع داده ايي صحيح 64 بيتي علامت دار.
ulong : نوع داده ايي صحيح 64 بيتي بدون علامت. مثال :

Long val1 = 12; long val2 = 34L;

كلا در اينجا u به معناي unsigned است.

float : نوع اعشاري با single precision .
double : نوع اعشاري با double precision . مثال :

float val = 1.23f;

bool : نوع داده ايي Boolean كه مي تواند true و يا false باشد. مثال :

Bool val = true;

char : كاراكتر، دراينجا char يك كاراكتر يونيكد است.

char val = 'h';

به نحوه ي تعريف كاراكتر ها و همچنين رشته ها در سي شارپ دقت كنيد.

decimal : نوع داده ايي دسيمال با 28 رقم معني دار.

decimal val = 1.23M;

در بسياري از موارد هنگام برنامه نويسي لازم است تا از عبارات شرطي استفاده كنيم. براي انجام اينكار دو روش عمده وجود دارد. استفاده از if و يا switch . از if بيشتر براي مقايسه هايي تكي و كوچك استفاده مي شود و حاصل مقايسه ي آن يا true است و يا false . از عبارت switch هنگامي استفاده مي شود كه مقايسه هاي متعددي بايد در مورد يك مقدار صورت گيرد.
هر دو عبارت if و switch توسط عبارتهايي Boolean كنترل مي شوند ( true و يا false ) . در هنگام استفاده از if اگر عبارت Boolean حاصل اش true باشد اولين قسمت شرط اجرا مي شود و سپس برنامه از انتهاي if ادامه پيدا مي كند. اگر حاصل عبارت Boolean مساوي false باشد كنترل برنامه به قسمت else منتقل مي شود.

مثال 1 :

يك پروژه ي جديد console باز كنيد و نام آنرا nahal بگذاريد. سپس كد زير را در آن وارد و جرا كنيد :

using System;

namespace nahal
{
         class Class1
            {
            [STAThread]
                        static void Main(string[] args)
                        {
                                    Console.WriteLine("Enter 1 character to be evaluated");

                                    char cUserInput = (char) Console.Read();    //typeCasting

                                    if ( char.IsDigit( cUserInput ) )
                                                Console.WriteLine("The char is a number!");
                                    else
                                                Console.WriteLine("The char is not a number!");

                        }
            }
}

نكاتي در مورد كد فوق :

1- سي شارپ به كوچكي و بزرگي حروف حساس است (يادآوري).

2- حتما بايد بعد از if پرانتزها ذكر گردد.
3- حتما بايد داخل if يك عبارت Boolean ذكر شود مانند if (x<5) .
4- در سي شارپ مقايسه ي تساوي دو عبارت با == و انتساب با = انجام مي شود. ( موارد 1 و 4 مواردي هستند كه اغلب تازه كاران با آن مشكل دارند! ) براي مثال (if(i==3 صحيح است اما (if(i=3 در سي شارپ معنايي ندارد.
5- اگر بعد از if يك خط كد قرار گيرد نيازي به آوردن آكولاد ها نيست. هنگامي نياز به آكولادها مي باشد كه بيش از يك خط بايد بعد از if قرار گيرد.مثل بقيه زبان ها .
6- در سي شارپ براي تبديل نوع هاي داده ايي مي توان به صورت زير نيز عمل كرد : ()char) Console.Read) يعني دريافتي كاراكتر دريافتي  به char تبديل شود .

 7- همانطور كه ذكر شد در سي شارپ همه چيز شيء است حتي نوع هاي پايه ايي مانند char . با استفاده از متد IsDigit آن مي توان چك كرد كه آيا ورودي آن عدد است يا خير؟

استفاده از switch :

بهتر است اين مورد را با يك مثال دنبال كنيم.

namespace nahal

{

    class Class1

    {

        public class clsDate

        {

            public clsDate()

            {

                //

                // TODO: Add constructor logic here

                //

            }

            public string systemDayOfWeek

            {

                get

                {

                    string res = "";

                    switch (System.DateTime.Now.DayOfWeek.ToString())

                    {

                        case "Saturday":

                            res = "شنبه";

                            break;

                        case "Sunday":

                            res = "يكشنبه ";

                            break;

                        case "Monday":

                            res = "دوشنبه";

                            break;

                        case "Tuesday":

                            res = "سه شنبه ";

                            break;

                        case "Wednesday":

                            res = "چهار شنبه ";

                            break;

                        case "Thursday":

                            res = "پنچ شنبه";

                            break;

                        case "Friday":

                            res = "جمعه";

                            break;

                    }

                    return res;

                }  // end get

            }// end systemDayOfWeek

        } // end clsDate

    }  // end class1

}

نكته : هنگام ذخيره كردن اين كد ويژوال استوديو به شما اخطار مي دهد كه كد داراي حروف يونيكد است. از منوي File گزينه ي advanced save options را انتخاب كنيد. در اينجا مي توان نوع ذخيره سازي را يونيكد انتخاب كرد.

براي استفاده از كلاس فوق مانند مطالبي كه در قسمت قبل گفته شد عمل مي كنيم :

using System;

namespace nahal
{
class Class1
{
[STAThread]
static void Main(string[] args)
{
clsDate m_var = new clsDate();
Console.WriteLine( m_var.systemDayOfWeek );
Console.ReadLine();

}
}
}

هر چند حالت console يونيكد را پشتيباني نمي كند ولي اصل برنامه براي ما مهم است و در آينده بيشتر از آن استفاده خواهيم كرد.

همانطور كه ملاحظه كرديد اگر از switch استفاده نمي شد بايد از 7 عدد if ‌استفاده مي گرديد كه اصلا ظاهر حرفه اي و شكيلي نداشت!
با استفاده از عبارت زير كار مقايسه شروع مي شود. روز سيستم در يافت شده و وارد بدنه ي switch مي گردد. سپس توسط case ها چك مي شود تا تساوي آن با عبارت بعد از case به اثبات برسد.

switch( System.DateTime.Now.DayOfWeek.ToString())

اگر هر كدام از عبارات بعد از case صحيح بودند كار پس از آن كه در اينجا انتساب است انجام شده و سپس توسط break كنترل برنامه از switch خارج مي شود و ادامه ي كار دنبال مي گردد.
اگر هيچكدام از case ها صحيح نبودند مي توان از گزينه ي default هم در صورت نياز استفاده كرد. اين حالت در يك چنين مواقعي اجرا مي گردد.

using System;

class Binary

{

  public static void Main()

  {

    int x, y, result;

    float floatResult;

    x = 7;

    y = 5;

    result = x+y;

    Console.WriteLine("x+y: {0}", result);

    result = x-y;

    Console.WriteLine("x-y: {0}", result);

    result = x*y;

    Console.WriteLine("x*y: {0}", result);

    result = x/y;

    Console.WriteLine("x/y: {0}", result);

    floatResult = (float)x/(float)y;

    Console.WriteLine("x/y: {0}", floatResult);

    result = x%y;

    Console.WriteLine("x%y: {0}", result);

    result += x;

    Console.WriteLine("result+=x: {0}", result);

  }

}

خروجي اين برنامه به فرم زير است :

x+y: 12

x-y: 2

x*y: 35

x/y: 1

x/y: 1.4

x%y: 2

result+=x: 9

مثال فوق استفاده‌هاي متفاوتي از عملگرهاي دوتايي را نشان مي‌دهد.(منظور از عملگر دوتايي، عملگري است كه داراي دو عملوند مي‌باشد مانند عملگر جمع "+"). بسياري از عملگرهاي مورد استفاده در اين مثال عملگرهاي رياضي هستند و نتيجه عمل آنها مشابه عملي است كه از آنها در رياضيات ديده‌ايد. از نمونه اين عملگرها مي‌توان به عملگرهاي جمع "+"، تفريق "-"، ضرب "*" و تقسيم "/" اشاره نمود.

متغير floatResult از نوع اعشاري يا float تعريف شده است. در اين مثال نيز صريحاً از عمل Casting جهت اسفاده از دو متغير x و y كه از نوع int هستند، براي انجام عملي كه نتيجه‌اش از نوع float است، استفاده كرده‌ايم.

در اين مثال از عملگر "%" نيز استفاده كرده‌ايم. اين عملگر در عمليات تقسيم كاربرد دارد و باقيمانده تقسيم را برمي‌گرداند. يعني دو عملوند خود را بر يكديگر تقسيم مي‌كند و باقيمانده اين تقسيم را برمي‌گرداند.

در اين مثال همچنين فرم جديدي از عمل انتساب را بصورت result+=x مشاهده مي‌نماييد. استفاده از عملگرهاي انتسابي كه خود تركيبي از دو عملگر هستند، جهت سهولت در امر برنامه‌نويسي مورد استفاده قرار مي‌گيرند. عبارت فوق معادل result = result+x مي‌باشد. يعني مقدار قبلي متغير result با مقدار متغير x جمع مي‌شود و نتيجه در متغير result قرار مي‌گيرد.

يكي ديگر از انواعي كه تا كنون با آن سر و كار داشته‌ايم نوع رشته‌اي (string) است. يك رشته، از قرار گرفتن تعدادي كاراكتر در كنار يكديگر كه داخل يك زوج كوتيشن " " قرار گرفته‌اند، ايجاد مي‌گردد. بعنوان مثال "Hi This is a string type". در اعلان متغيرها نيز در صورت تعريف متغيري از نوع رشته‌اي، در صورت نياز به تخصيص مقدار به آن، حتماً كاراكترهايي كه مي‌خواهيم بعنوان يك رشته به متغيرمان نسبت دهيم را بايد داخل يك زوج كوتيشن " " قرار دهيم. به مثال زير توجه نماييد.

string Site;

…

Site = "Unicomp.ir";

همانطور كه در اين مثال مشاهده مي‌نماييد، متغيري از نوع رشته‌اي تحت نام   Site تعريف شده است و سپس در جايي از برنامه كه نياز به تخصيص مقدار براي اين متغير وجود دارد، عبارت مورد نظر را داخل دو كوتيشن قرار داده و به متغير خود تخصيص داده‌ايم. رشته‌ها از پر كاربرد ترين انواع در زبان‌هاي برنامه‌سازي جهت ايجاد ارتباط با كاربر و دريافت اطلاعات از كاربر مي‌باشند.(همانطور كه در درس قبل اول نيز گفته شد، دستور Console.ReadLine() يك رشته را از ورودي دريافت مي‌نمايد.)

ادامه دارد .....

موفق باشيد.

در اين قسمت مي خواهيم با يك سري از اصول اوليه ي شيء گرايي در سي شارپ كمي آشنا شويم. لازم به ذكر است ، بسياري از مواردي كه در اين قسمت مطرح مي شوند فقط براي آشنايي شما است و در آينده بيشتر بحث و مرور خواهند شد.

آشنايي با فضاهاي نام (NameSpaces) :

فضاهاي نام روشي براي مديريت كد نويسي هستند. براي مثال آنها ايجاد شده اند تا تداخلي بين نام هاي توابع در برنامه شما رخ ندهد. اين مساله در پروژه هاي بزرگ خود را نشان مي دهد و ممكن است دو آيتم در يك پروژه نام هاي يكساني را پيدا كنند. بدين وسيله اين شانس تصادم و تداخل كاهش پيدا مي كند. براي ايجاد يك فضاي نام به صورت زير عمل مي شود:

namespace anyName
{
……..

Class anyClassName
{
……….
}

…….

}

يكي از فضاهاي نام پايه اي در دات نت فريم ورك ، فضاي نام System مي باشد. براي استفاده از آن مي توان از كد زير كمك گرفت :

using System;

تمام فضاهاي نام به صورت پيش فرض public مي باشند و در خارج از كد شما قابل دسترسي هستند. روش استفاده از آنها به صورت زير است:

ProjectName.NameSpace.ClassName.MemberName

نكته :
اگر دقت كرده باشيد هنگامي كه كرسر ماوس را روي هر آيتمي در منوي autocomplete نگه مي داريد و يا آنرا انتخاب مي كنيد يك راهنماي كوچك نمايش داده مي شود كه در حقيقت كامنت مربوط به آن تابع مي باشد. روش نوشتن چنين كامنت حرفه اي كه در منوهاي ويژوال استوديو ظاهر شود به صورت زير است كه بهتر است (!) قبل از هر تابع يا خاصيت يا كلاس و .... نوشته شود

///
///
///
///

كلاس ها :

چون سي شارپ تمام سر و كارش با كلاس ها است بنابراين بايد در مورد نحوه ي تعريف و استفاده از آنها تسلط كافي داشته باشيم.

يك پروژه ي جديد console در VS.NET باز كنيد و نام آنرا در ابتدا ex03 وارد نماييد.
بعد از باز شدن پروژه ، از منوي Project گزينه ي Add class را انتخاب كنيد تا كلاسي جديد به نام clsDate.cs را اضافه نماييم. ساختار فايل ايجاد شده توسط VS.NET به صورت زير است :

using System;

namespace ex03
{
///
/// Summary description for clsDate.
///
public class clsDate
{
public clsDate()
{
//
// TODO: Add constructor logic here (chashm!)
//
}
}
}

تابع يا متد clsDate كه در اينجا به صورت پيش فرض ايجاد شده است اصطلاحا سازنده (constructor) نام دارد. اين تابع هر بار كه يك شيء جديد از كلاس مي سازيم به صورت خودكار اجرا مي شود.

از اين كلاس مي خواهيم براي نمايش تاريخ/ ساعت و غيره استفاده كنيم.

براي مثال مي خواهيم تاريخ جاري سيستم را به صورت يك خاصيت از اين كلاس دريافت كنيم. براي اين منظور كد زير را به برنامه اضافه مي نماييم:

public string currentSystemDate
{
get
{
return System.DateTime.Today.ToString() ;
}
}

توضيح كد فوق :

خاصيتي را كه مي خواهيم از برنامه دريافت كنيم با كلمه ي كليدي get معرفي مي نماييم. هر چيزي كه اين قسمت برگرداند خروجي currentSystemDate خواهد بود. اين دستور زبان كه در بالا معرفي شد استاندارد است و در همه جا به يك صورت تعريف و بكار برده مي شود. پس شكل آنرا به خاطر بسپاريد.
از كلمه ي كليدي return براي برگرداندن يك خروجي از خاصيت و يا تابع استفاده مي شود.

براي استفاده از اين خاصيت جديد ، در فايل Class1.cs كه متد main برنامه ي ما در آنجا قرار دارد به صورت زير عمل مي كنيم :

clsDate m_var = new clsDate(); // initialize variable
Console.WriteLine ( m_var.currentSystemDate );
Console.ReadLine();//pause!

توضيح كد فوق :

براي استفاده از يك كلاس بايد يك متغير از آن را تعريف كنيم. در هر زباني يك سري نوع هاي استاندارد مانند int و string و غيره وجود دارند. كلاس هم در حقيقت يك نوع داده ي بسيار بسيار قدرتمند به شمار مي آيد. براي تعريف يك متغير از نوع جديد روش كار مانند سابق است. براي مثال زماني كه يك متغير عدد صحيح را تعريف مي كنيد به صورت زير عمل مي شود :

int i=0;

راي تعريف يك متغير از نوع داده اي كه خودمان تعريف كرده ايم نيز بايد به همين صورت عمل شود.

clsDate m_var = new clsDate();

از كلمه ي كليدي new اينجا به صورت استاندارد براي مقدار دهي اوليه به اين متغير جديد استفاده مي نماييم.

سپس به روش دستيابي به اين خاصيتي كه به كلاس اضافه كرده ايم مي رسيم.

m_var.currentSystemDate

كلا چه يك خاصيت و يا يك متد را به كلاس اضافه نماييم براي دستيابي به آن از عملگر نقطه پس از ذكر نام متغير تعريف شده از نوع كلاس خود ، استفاده مي نماييم. براي استفاده از خاصيت ها نيازي به آوردن () بعد از ذكر نام خاصيت نمي باشد.

عموما از خاصيت ها براي برگرداندن و يا تنظيم يك مقدار ساده استفاده مي شود و در آنها عمليات پيچيده اي مد نظر نمي باشد.

توضيحي در مورد ; () System.DateTime.Today.ToString
استفاده از خواص :

شما به ويژگي هاي يك شيء با استفاده از خواص آن مي توانيد دسترسي پيدا كنيد. يك property عضوي است كه امكان دسترسي به ويژگي شيء يا كلاس را فراهم مي كند. براي مثال طول يك رشته (string) ، سايز يك فونت ، عنوان يك فرم و نام يك مصرف كننده ، خاصيت هستند .
بسياري از اشياء ذاتي دات نت فريم ورك ، خواص مفيد زيادي را به همراه دارند. براي مثال شيء DateTime را در نظر بگيريد. با استفاده از خاصيت Today آن مي توان تاريخ جاري سيستم را بدست آورد. براي استفاده از يك خاصيت لازم است تا كلاس تعريف كننده شيء در برنامه مهيا باشد. منظور همان استفاده از فضاي نام مربوطه مي باشد. پس از وارد كردن فضاي نام كلاس مورد نظر مي توانيد از شيء و خواص آن استفاده كنيد. دو راه وجود دارد يا به صورت كامل تمام موارد بايد ذكر شوند مانند System.DateTime.Now; و يا با وارد كردن فضاي نام System كوتاه سازي صورت مي گيرد.
براي استفاده از هر متد و يا شيء ايي در سي شارپ بايد اين شيء قابل دسترسي باشد. براي مثال شيء Console كه از آن براي چاپ كردن خروجي بر روي صفحه ي نمايش استفاده مي كنيم در فضاي نام System واقع شده است. يا بايد در ابتداي برنامه ذكر كرد using System ; و سپس خيلي راحت از اين شيء استفاده كرد و يا مي توان اينكار را انجام نداد و نوشت : System.Console و الي آخر. با ذكر فضاي نام در ابتدا با استفاده از using مي توان خلاصه نويسي كرد.

نتيجه ي نهايي مثال اين فصل :

محتويات فايل Class1.cs :

using System;

namespace ex03
{
///
/// Summary description for Class1.
///
class Class1
{
///
/// The main entry point for the application.
///
[STAThread]
static void Main(string[] args)
{
clsDate m_var = new clsDate(); // initialize variable
Console.WriteLine ( m_var.currentSystemDate );

Console.ReadLine();//pause!
}
}
}

محتويات فايل clsDate.cs كه به برنامه اضافه كرديم:

using System;

namespace ex03
{
///
/// Summary description for clsDate.
///
public class clsDate
{
public clsDate()
{
//
// TODO: Add constructor logic here
//
}

public string currentSystemDate
{
get
{
return System.DateTime.Today.ToString() ;
}
}


}
}

شبكه : از به هم پيوستن چند کامپيوتر به يکديگر و برقراري ارتباط بين آنها يک شبکه تشکيل مي گردد.

Lan : به شبکه محلي که در آن کامپيوتر ها نزديک به هم بوده و ارتباط آنها از طريق Hub , Switch يا Wireless باشد اطلاق مي شود.

Intranet و Internet : منظور از اينترانت همان شبکه جهاني اينترنت است که در محيط بسته (Lan) پياده سازي شده و با دنياي خارج از آن ارتباطي ندارد.

پروتکل: عبارتست از قراردادي که تعدادي کامپيوتر طبق آن با يکديگر ارتباط برقرار کرده و به تبادل اطلاعات مي پردازند.

TCP/IP : يک پروتکل جامع در اينترنت بوده و تمام کامپيوترهايي که با اينترنت کار مي کنند از آن تبعيت مي کنند.

IP Address : در اينترنت هر کامپيوتر داراي يک آدرس IP است. هر IP متشکل از 4 عدد بوده که با يک نقطه ازهم جدا مي شوند. ( مثل 217.219.175.11 ) هر کدام از اين اعداد حداکثر مي توانند 254 باشند. هر IP داراي يک Mask مي باشد که از روي آن مي توان تعداد IP هاي يک شبکه محلي را تشخيص داد.

Valid IP : به IPهايي گفته مي شود که در اينترنت معتبر بوده و قابل شناسايي باشند.

Invalid IP : به IPهايي گفته مي شود که در اينترنت فاقد هويت و غير قابل شناسايي مي باشند. از اين IPها معمولا در شبکه هاي Lan در صورت نداشتن Valid IP به ميزان کافي استفاده مي شود. از Invalid IP بدليل نداشتن هويت در اينترنت نمي توان براي اتصال به اينترنت استفاده کرد. بلکه بايد از تکنيکهايي مثل NAT يا Proxy استفاده کرد.

Proxy : در مفهوم عاميانه به سانسور کردن سايتها تعبير مي شود. اما از نظر فني راه حلي است براي اينکه ما بتوانيم از Invalid IPها براي اتصال به اينترنت استفاده کنيم. در اين روش بايد يک Proxy Server در شبکه نصب شود. در کل اين روش مطلوب نبوده و داراي نقاط ضعف عمده زير است:

 1- نياز است که کاربران تنظيمات خاصي را در کامپيوتر خود انجام دهند.

 2- در اين روش بسياري از پروتکلها پشتيباني نشده و قابل استفاده نيستند.

با اين حال برخي از مراکز اينترنتي نظير دانشگاهها , مؤسسات دولتي و امنيتي و ... براي کنترل بيشتر کاربران خود و گزارشگيري از سايتهاي ملاقات شده توسط هر کاربر از Proxy استفاده مي کنند. از جمله نرم افزارهاي Proxy Server مي توان به ISA , MSProxy , Winproxyو ... اشاره کرد.

NAT : يک تکنيک خوب براي بکارگيري Invalid IP است. در اين روش تقريبا" تمام پروتکل ها پشتيباني مي شوند و مهمتر اينکه نياز به تنظيم خاصي بر روي کامپيوتر کاربران نيست. از جمله نرم افزارهايي که کار NAT را انجام مي دهند مي توان به ISA و Winroute اشاره کرد.

DNS : پروتکل تبديل اسم Domain به IP مي باشد. در شبکه به دستگاهي که اين کار را انجام مي دهد DNS Server  62.217.156.205www.yahoo.com )àگفته مي شود. ( 

Routing : اگر کامپيوتري بخواهد با يک کامپيوتر ديگر در اينترنت ارتباط برقرار کند , Packetهايش الزاما" از چندين Node (کامپيوتر يا Router ) عبور مي کند تا به مقصد برسد. به عملي که يک Node بر روي Packetها و ارسال آنها به Node ديگر براي رسيدن به مقصد انجام مي دهد Routing گفته مي شود.

Mail Server : در شبکه به سروري گفته مي شود که کار دريافت , ارسال و نگهداري Email را انجام ميدهد. از جمله نرم افزارهايي که براي Mail Server مورد استفاده قرار مي گيرند مي توان به MDaemon و Exchange اشاره کرد.

Web Server : به سروري گفته مي شود که صفحات Web بر روي آن قرار گرفته و Pageهاي آن از طريق اينترنت قابل دستيابي است.

FTP Server : به سروري گفته مي شود که فايلهاي مورد نياز براي Download کردن کاربران بر روي آن قرار گرفته است. و کاربران مي توانند فايلهاي موجود در FTP Server را Download کنند.

Domain : به نام يک شبکه که منحصر بفرد بوده و در اينترنت Register شده است گفته مي شود. مثل unicomp.ir يا google.com يک شبکه مي تواند داراي يک يا چند Domain باشد. البته يک شبکه مي تواند بدون Domain يا داراي Domain محلي نيز باشد.

Domain Registration : به عمل ثبت Domain گفته مي شود. چنانچه شما بخواهيد يک Domain براي خود رجيستر کنيد ابتدا بايد يک نام را که تا کنون در اينترنت استفاده نشده است انتخاب کنيد. سپس توسط شرکتهايي که عمل Domain Registration را انجام مي دهند آنرا بنام خود به مدت زمان معين Register کنيد.

Host : به کامپيوترهاي ميزبان که صفحات Web يا فايلهاي FTP بر روي آن قرار دارند Host گفته مي شود.

PC 2 Phone : به امکان ايجاد ارتباط تلفني بوسيله اينترنت از طريق يک کامپيوتر با يک تلفن PC2Phone گفته مي شود.

Phone 2 Phone : به امکان ايجاد ارتباط تلفني بوسيله اينترنت از طريق يک تلفن با يک تلفن ديگر Phone2Phone گفته مي شود.

ISP : به مراکز سرويس دهي اينترنت ISP گفته مي شود. (Internet Service Provider)

ITSP : به مراکز سرويس دهي Phone2Phone , ITSP گفته مي شود. (Internet Telephony Service Provider)

DVB : به کارت سخت افزاري اطلاق مي شود که در يکي از Slotهاي کامپيوتر قرار مي گيرد و بوسيله يک کابل به ديش متصل شده و از طريق آن مي تواند Receive کند.

 Receiver : يک Device است که به ديش وصل شده و عمل دريافت اطلاعات از ديش را انجام مي دهد.

 Transiver : يک Device است که به ديش وصل شده و عمل ارسال اطلاعات به ديش را انجام مي دهد.

 Cache Server : به تجهيزاتي گفته مي شود که بتواند هنگام کارکردن کاربران, سايتهاي بازديد شده توسط آنها را در خود نگهداري کرده و در صورتي که يک کاربر ديگر بخواهد همان سايتها را بازديد نمايد با سرعت بيشتر و صرفه جويي در پهناي باند پاسخ خود را از طريق Cache Server دريافت کند. وجود Cache Server در شبکه مي تواند تا 50 درصد در اندازه پهناي باند صرفه جويي کند و راندمان شبکه را بالا ببرد. Cache Server هم مي تواند سخت افزاري باشد (مثل Cache Force) و هم مي تواند نرم افزاري باشد.(مثل: 1- Squid که تحت Linux و Windows قابل نصب است. 2- ISA که تحت Win2000 قابل نصب است.3- CacheXpress که تحت Linux و اکثر Windowsها قابل نصب است. 4- RealCache که محصول شرکت داده پردازان دوران بوده و تحت Win2000 و NT4 قابل نصب است.)

Accounting/Billing : به نرم افزارهاي مديريت کاربران در يک ISP گفته مي شود. اين نرم افزارها کنترل ميزان استفاده کاربران از شبکه اينترنت را برعهده دارند. معروف ترين نرم افزار در اين زمينه در کشورمان محصول شرکت داده پردازان دوران بوده و ISPUtil نام دارد که هم اکنون بيش از 40 درصد از ISPهاي کشور از آن استفاده مي کنند. همچنين نرم افزار VoIPUtil نيز که براي کنترل مصرف کاربران تلفني بکار رفته و مختص ITSPها مي باشد ديگر محصول اين شرکت مي باشد.

Firewall : هم بصورت سخت افزاري و هم بصورت نرم افزاري وجود دارد و وظيفه آن بالا بردن ضريب امنيتي شبکه به منظور جلوگيري از Hack شدن و سوء استفاده توسط افراد سودجو مي باشد.

URL Filtering : هم بصورت سخت افزاري و هم بصورت نرم افزاري وجود دارد و وظيفه آن جلوگيري از ورود کاربران به سايتهاي غير اخلاقي و غير مجاز مي باشد.

MultiPort : دستگاهي است که معمولا" در ISPها مورد استفاده قرار مي گيرد. داراي يک کارت PCI بوده و بر روي Mainboard يک کامپيوتر نصب مي شود. با نصب MultiPort مي توان Comportهاي يک کامپيوتر را افزايش داد و تعداد زيادي Modem به يک کامپيوتر متصل کرد.

RAS : به کامپيوتري گفته مي شود که تعداد زيادي Modem به آن متصل بوده و کاربران مي توانند به آن Connect کرده و از اينترنت استفاده کنند.

Access Server : به دستگاههايي گفته مي شود که کاربران اينترتني قادر باشند به آن Connect کرده و از طريق آن به اينترنت دسترسي پيدا کنند.

VOIP Gateway : به دستگاههايي گفته مي شود که کاربران تلفني قادر باشند به آن Connect کرده و از طريق آن با کشورهاي مختلف ارتباط تلفني برقرار کنند.

VOIP Carrier : به تشکيلاتي گفته مي شود که با VoIP Gateway از طريق اينترنت در ارتباط بوده و ارتباط هاي تلفني بين VoIP Gateway و کشورهاي مختلف را برقرار مي سازد.

انواع راههاي ارتباط كاربر به ISP :
خط آنالوگ ، خط Leased ، خط E1 ، Wireless ، ADSL

هر ISP مي تواند براي دستيابي به اينترنت از يک يا چند روش از روشهاي زير استفاده کند.
خط آنالوگ ، خط Leased ، خط E1 ، Wireless ، ADSL ، Receive Only Dish ، Send/Rec Dish.

انواع دستگاههاي ارتباطي كه كاربر را به ISP متصل مي-كند(براي خطوط آنالوگ و E1 ) عبارتند از:
1- روترهاي Cisco : امروزه استفاده از روترهاي Cisco به منظور برقراري ارتباط کاربران با ISP از جمله رايج ترين روشهاي موجود است.

2- Moxa Multiports : همانگونه که قبلا" گفته شد از Multiport براي افزايش دادن پورتهاي Com و اتصال مودمهاي External به آنها استفاده مي شود. رايج ترين Multiport محصول شرکت Moxa مي باشد که داراي دو مدل Desktop (روميزي) و Rackmount (قابل نصب در Rack ) مي باشد. Multiportها داراي مدلهاي 8پورت , 16 پورت و 32 پورت هستند. از انواع ديگر مولتي پورت مي توان به Equinox اشاره کرد.

 3- Moxa Async Server : محصول شرکت Moxa بوده و داراي CPU مي باشد و در شبکه مستقيما" به Hub وصل مي شود. و تعداد زيادي خطوط تلفن به آن وصل مي شود و کاربران از طريق آن مي توانند به شبکه وصل شوند.

 4- Lucent Max TNT : محصول شرکت Lucent بوده و همانند Router قادر است هم به منظور Access Server براي ISPها و هم به منظور VoIP Gateway براي ITSPها مورد استفاده قرار بگيرد. در اين دستگاه کلا" امکان نصب 10 ماژول وجود دارد. برخي از اين ماژول ها عبارتند از:

modem, ISDN, VoIP, V.110, and PHS MultiDSP module: support for analog
Digital modem module: support for analog modem and ISDN users
Analog modem module
Channelized T1/E1
Ethernet module

ضمنا" اين دستگاه داراي چهار Ethernet با سرعت 10MB/s و يک Ethernet با سرعت 100MB/s مي باشد. اين دستگاه توانايي پشتيباني از انواع خطوط مخابراتي را دارد. هر ماژول MultiDSP توانايي پشتيباني از 96 پورت Dialup را دارد. بنابراين اگر 10 ماژول MultiDSP را به Max وصل کنيم توانايي پشتيباني از 960 خط را خواهد داشت!

 Lucent Max 3000 : اين دستگاه هم مانند Max TNT محصول Lucent بوده و داراي مشخصات زير است :
داراي 2 WAN براي اتصال خطوط E1 مي باشد. 32MB اندازه Ram و 16MB اندازه ظرفيت Flash آن مي باشد.

 Taicom TopServer : اين دستگاه محصول شرکت Taicom بوده و داراي 30 مودم Internal براي اتصال به خطوط آنالوگ مي باشد.

 USRobotics Net Server : اين دستگاه هم محصول شرکت USRobotics بوده و از خطوط معمولي و E1 پشتيباني مي کند.

Zyxel ModemPool : محصول Zyxel بوده که حاوي تعداد زيادي مودم است که در يک Box جاسازي شده اند و مي توان آنرا به يک کامپيوتر متصل کرده و از آن استفاده نمود. اخيرا" يک شرکت ايراني بنام قاصدک نيز يک ModemPool مشابه بنام Ghasedak را توليد کرده است.

Quintum : Tenor: دستگاه تک منظوره اي است که فقط براي VoIP مورد استفاده قرار مي گيرد. هر دستگاه Tenor معمولا" 4 يا 8 پورت را پشتيباني مي کند.

 ChannelBank : دستگاهي است که از آن براي تبديل خطوط E1 به خطوط تلفن معمولي و بالعکس استفاده مي شود.

امروزه علاوه بر موارد فوق Access Server هاي مختلفي به بازار عرضه شده اند که از پرداختن به آنها صرفنظر مي کنيم. مثل Nortel و Hyundai . اما ازميان همه Access Serverها Routerهاي Cisco ازمحبوبيت بيشتري برخوردارند. زيرا قابليت انعطاف پذيري بيشتري داشته و ماژول هاي مختلفي مي توان بر روي آنها نصب کرد و به منظورهاي مختلف از آنها استفاده نمود.
در جلسه آينده قصد داريم انواع روترهاي Cisco را بررسي نمائيم.

Host يا ميزباني :  Host در اصطلاح يعني ميزباني . به فضايي گفته مي شود كه شركت هاي ارائه دهنده خدمات ميزباني در قبال دريافت هزينه هايي به شما ارائه مي دهند تا وب سايت شما بر روي سرور آنها قرار گيرد . امروزه Host به دو نوع كلي تقسيم مي شود كه عبارتند از :

1-Linux Based Hosting ( ميزباني مبتني بر لينوكس )

2-Windows Based Hosting ( ميزباني مبتني بر ويندوز )

و بر اساس خدماتي كه از طرف سرور ها ارائه مي دهند قيمت گذاري مي شود امكاناتي مانند : اكانت ايميل ? اكانت FTP ? ساب دومين ? بانك اطلاعاتي و ...

E-mail  : اصطلاح E-mail مخفف كلمه Electronic mail به معني نامه الكترونيكي مي باشد . همانطور كه از نامش پيداست نامه اي را كه بوسيله تكنولوژي الكترونيك و كامپيوتر فرستاده شده و بوسيله گيرنده اي كه مجهز به همان امكانات است گرفته شود نامه الكترونيكي مي گويند معمولا آدرس صندوقهاي پست الكترونيكي بصورت yourname@yourdomain.com مي باشد.

yourname: نام كاربر مي باشد

@ :      علامت جداكننده‌ي چه كسي از كجا . يعني قسمت اول نام كاربر ( چه كسي) را از

 قسمت دوم نام دامنه (از كجا ) را از يكديگر جدا مي سازد به معني از

yourdomain : نامه دامنه شما يا به اصطلاح نام محدوده

پست الكترونيكي به شما امكان مي دهد تا ظرف چند ثانيه نامه اي را به آن طرف دنيا بفرستيد و حتي چنانچه آدرس اشتباه بود باز شما را در مدت چند ثانيه آگاه حواهد ساخت حال آنكه استفاده از روش سنتي ارسال نامه مستلزم صرف چه مقاديري هزينه و زمان خواهد بود.

URL :  اصطلاح URL مخفف كلمه Uniform resource locator به معني " مشخص كننده منحصر به فرد منبع " مي باشد. در واقع هر صفحه وب روي ميزبان وب داراي يك آدرس مشخص كننده منحصر به فرد منبع مي باشد كه آنرا با ساير صفحات متمايز مي سازد.

Sub domain :  Sub domain يعني زير دامنه . زير دامنه يك دامنه جداگانه ليست كه تحت محدوده دامنه شما بوجود مي آيد و عملكرد آن همانند يك دومين مي باشد با اين تفاوت كه تحت محدوده دامنه شما قرار مي گيرد.

Band width :  Band width يعني پهناي باند يعني ميزان حجمي ترافيك وب سايت شما كه ميزبان وب در يك بازه زماني مشخصي به شما ارائه مي دهد هر چه قدر ميزان اين عدد بيشتر باشد ترافيك حجمي بيشتري مي تواند وب سايت شما داشته باشد مثلا 1Gb پهناي باند ماهانه يعني اينكه وب سايت شما مي تواند در هر ماه به ميزان 1GB اطلاعات در اختيار بازديدكنندگان قرار دهد.

POP3 : POP3 مخفف كلمه Post Office Protocol 3 مي باشد.

در واقع يك موافقت نامه بين المللي دريافت و ارسال نامه هاي الكترونيكي مي باشد.اين توافق نامه توسط ISP ها پشتيباني و مورد استفاده قرار مي گيرد.

سيستم هاي پست الكترونيكي كه بر مبناي اين پروتكل طرح ريزي و طراحي مي شوند بصورت مستقيم مي توانند پذيراي نرم افزارهاي مانند Outlook باشند و كاربران نيز مي توانند از طريق اين نرم افزار ها وارد صندوق پستي خود شوند نامه ها بخوانند و به آنها جواب دهند.

ادامه دارد ...

موفق باشید.

 در دورانى كه ديگر كمتر از معجزه اقتصاد نوين ياد مى شود، يك ايرانى مقيم آمريكا باعث شده تا هنوز هم اعتبار دست اندركاران اقتصاد نوين و آينده آن حفظ شود. طى دهه نود چنان اقتصاد نوين همه كس و همه چيز را متوجه خود ساخت كه همگان باور كردند به زودى ساختارهاى سنتى اقتصاد و صنعت تحت تاثير آن بسيار كم رنگ و كم رونق خواهند شد. رشد سرسام آور اينترنت و شركت هاى نوپاى اينترنتى حتى نوعى فرهنگ جديد را در بين مديران و فعالان اقتصادى ايجاد كرد. اين فرهنگ از پوشش و لباس گرفته تا نحوه حرف زدن و فكر كردن را تحت تاثير خود قرار مى داد. به عنوان مثال در بسيارى از شركت هاى نوين و نوپا لباس رسمى از كت و شلوار و كراوات به يك تى شرت و شلوار ساده بدل شد. مديران شركت هاى اينترنتى كه يك شبه ثروتمند شده بودند معتقد بودند بين فضاى سنتى خانه و محيط شركت نبايد مرزىگذاشت و لباس خانه و محل كار بايد تا حد ممكن نزديك به هم باشد تا بدين ترتيب مرز ميان كار و «بقيه زندگى» از ميان رفته و مرزهاى كار و اداره از ميان بروند. در دوران رياست جمهورى بيل كلينتون رشد بسيار بالا و بى سابقه بورس اين تحول را مضاعف كرد. اما اكنون خبر چندانى از آن سروصداها و جار و جنجال هاى خيره كننده نيست. با اين حال پير اميديار بيش از هر كس ديگرى باعث مى شود تا تصور گذشته از اقتصاد نوين حفظ شود. اين مرد ايرانى الاصل با بنيان نهادن سايت حراج اينترنتى Ebay به يكى از سردمداران اقتصاد نوين بدل شده است.

قصه از كجا شروع شد
همانند بسيارى از داستان هاى موفقيت آميز در رشته اينترنت داستان سايت Ebay هم در يك اتاق نشيمن آغاز شد. پير اميديار كه تخصص وى در زمينه برنامه سازى رايانه اى است در اوقات فراغت خويش و در اتاق نشيمن خانه اش چند سايت اينترنتى را تحت يك مجموعه واحد و با آدرس www.ebay.com گرد آورده و اداره مى كرد. يك بار وقتى كه تعطيلات آخر هفته اش طولانى شد تصميم گرفت جايى را براى برگزارى حراج در اينترنت شكل دهد. وى اين كار را انجام داد و حاصل كارش را «حراج شبكه» ناميد. براى آنكه كارايى سايت خود را امتحان كند يك دستگاه سوراخ كن ليزرى را كه ايراد فنى هم داشت به حراج گذاشت دو هفته بعد اين دستگاه به قيمت ۱۴ دلار حراج شد. بدين ترتيب اولين كالا در اين سايت حراج شد و رسماً سايت مذكور آغاز به كار كرد. اين اتفاق در سال ۱۹۹۵ روى داد و از آن به بعد چنان رشدى در Ebay پديد آمد كه وضعيت فعلى آن با شرايط سال ۱۹۹۵ اصلاً قابل مقايسه نيست. سايت مذكور پس از شكل گيرى در سال ۱۹۹۵ تا مدتى با همان نام «حراج شبكه» فعاليت مى كرد. پس از مدتى اميديار نامش را تغيير داد و آن را Ebay ناميد. ايده تشكيل اين سايت به گفته خود اميديار خيلى ساده و البته ايده آليستى بود: «از طريق اينترنت مى توان بازارى كامل و جامع ايجاد كرد كه در آن وضعيت عرضه و تقاضا براى همگان شفاف و روشن باشد.» اخيراً مصاحبه اى از اميديار چاپ شده كه وى طى آن با يادآورى آن دوران مى گويد: «مى خواستم چيزى متفاوت انجام داده باشم تا هر فرد خود به تنهايى بتواند هم توليدكننده و هم مصرف كننده باشد.» به تازگى هم يك نويسنده آمريكايى به نام آدام كوهن كتابى را با نام يى بى (Ebay من»  منتشر ساخته كه در آن به رموز موفقيت اميديار و سايتش پرداخته است. به اعتقاد كوهن، اميديار خيلى زود دريافت كه ايده ساده اش يعنى همان چيزى كه چند سطر بالاتر از آن ياد كرديم مى تواند بسيار موفقيت آميز باشد و ثروت كلانى را نصيب وى سازد. او ابتدا كارش را براى تفريح و سپرى كردن اوقات فراغت انجام مى داد اما همين سرگرمى بدل به شركتى با رشد فوق العاده بالا شد. دو سال بعد از آنكه اولين حراج در سال ۱۹۹۵ صورت گرفت شركت به حدى رشد كرده بود كه روزانه بيش از يك ميليون نفر از سايت Ebay بازديد مى كردند.
 

بزرگترين فروشگاه دنيا
رشد اين شركت اينترنتى و سايت آن به حدى بالا است كه امروز ديگر هيچ فروشگاهى را چه در ميان سايت هاى حراج اينترنتى و چه در ميان ليست بزرگترين فروشگاه  ها و سوپرماركت هاى جهان نمى توان با آن مقايسه كرد. هيچ فروشگاهى را نمى توان در دنيا پيدا كرد كه ميزان خريد و فروش كالا در آن به اندازه اين سايت اينترنتى باشد. امروز به طور متوسط روزانه ۱۲ ميليون عدد كالا در سايت Ebay به فروش مى رود. تعداد مشتريان ثبت شده Ebay هم ۱۴۴ ميليون نفر است. به عبارت ديگر ۱۴۴ ميليون نفر از مردم كره زمين مشتريان رسمى و دائم آن محسوب مى شوند. يكى از بهترين سال هاى اميديار و سايتش سال ۱۹۹۷ بود كه در آن سال بالاترين رشد اين فروشگاه اينترنتى به دست آمد. در آن سال همچنين اولين مديران شركت منصوب شدند. اميديار در همين سال هم تصميم گرفت كه براى تداوم رشد شركتش مديران با تجربه را وارد Ebay كرده و خود نقش مشاور و «رئيس در سايه» را بر عهده گيرد. او در تاسيس شركت يك شريك زيرك هم داشت: جف اسكول. اسكول نيز اين ديدگاه اميديار را قبول داشت كه اگرچه ايده وى بسيار خوب بوده اما آنها خود به تنهايى نمى توانند در اقتصاد پررقابت امروز هر كارى را انجام دهند. اين دو مديرى را به رياست شركت خويش برگزيدند كه هنوز هم رياست Ebay را بر عهده دارد. وى كه مگ ويتمن نام دارد اندكى پس از آغاز رياست خود، توانست در سال ۱۹۹۸ Ebay را با موفقيت وارد بورس سازد. حضور موفق Ebay در بورس ثروت بنيانگذار آن يعنى اميديار را چند برابر كرد. در آن زمان ديگر ايده ساده مرد جوان موجب پديد آمدن بزرگترين فروشگاه و مركز حراج دنيا شده بود.  آدام كوهن كه براى نوشتن كتاب خود اجازه يافته بود تمامى سوراخ ها و گوشه   هاى ناديده شركت را مورد بررسى قرار دهد، در كتاب خود مصاحبه   هاى متعددى با اميديار و تعداد زيادى از پرسنل شركت انجام داده و حتى نظرات سرمايه گذاران را هم جويا شده است. وى در پايان تمامى اين اقدامات نتيجه مى گيرد كه در ميان شركت   هاى بزرگ دنيا، نهاد اداره كننده سايت Ebay يكى از كم  تنش ترين هاى آنهاست. او يكى از دلايل اين امر را نوع نگاه و رفتار مديريتى اميديار مى داند. وى خود نيز طى مدت تحقيقات خويش به يكى از شيفتگان و طرفداران سرسخت اميديار و سايت وى بدل شده است. لذا تقريباً تمام كتابش كه بيش از ۳۰۰ صفحه است صرف تعريف و تمجيد از مرد جوان شده است.

مشابهت با بيل گيتس
بسيارى معتقدند آن كارى كه اميديار انجام مى دهد نمونه مشابهى است با عملكرد غول نرم افزارسازى دنيا يعنى بيل گيتس و شركت وى - مايكروسافت. هر دوى اينها در عالم رايانه سير مى كنند و هر دو نيز انحصارگرند. گيتس در رشته نرم افزارسازى قدرت بلامنازع دنياست و از اين جايگاه نيز به هر وسيله اى كه شده دفاع مى كند _ ولو با شيوه هاى نه چندان اخلاقى. مخالفان سايت Ebay و شخص اميديار هم مى گويند همه چيز آن پول و مسائل مادى است و آنقدر بر اين امر اصرار مى شود كه حتى حاضرند برخى موضوعات و پيش شرط هاى لازم را ناديده بگيرند. در حال حاضر مى توان گفت Ebay تنها سايت جدى حراج در اينترنت است و سايرين در مقابل آن به هيچ وجه مجالى براى فعاليت ندارند. اميديار در مقابل اين مخالفان بارها كوشيده با يك عبارت خاص و كلى جواب بدهد: «انسان اساساً موجود خوبى است. اگر به او فرصت خوب عمل كردن داده شود عموماً رفتارش نيز خوب خواهد بود.» در بسيارى از صفحات اينترنتى مرتبط با Ebay وى همين عبارت را هم به صورت يك پند اخلاقى در گوشه  اى از صفحه آورده ا ست.
 

زندگى خصوصى
اميديار به رغم مشابهت در رفتار به بيل گيتس برخى ويژگى هاى جالب دارد. غالباً لباس ساده به تن دارد و در اغلب عكس  هايى كه از وى به چاپ مى رسد كراوات و كت و شلوار نپوشيده است. پيراهن معمولى و كاپشن چرمى ظاهراً لباس هاى محبوبش هستند _ درست مثل مديران اقتصاد نوين. در سايت اينترنتى شخصى خويش كه در آن با مخاطبان و علاقه مندان پيغام رد و بدل مى كند، خودش را چنين معرفى كرده است: «من بيشتر عمرم فردى طرفدار تكنولوژى بوده ام. اگرچه شهرتم به واسطه ابداع Ebay است، اما سعى ام بر آن است كه دنيا را به مكانى بهتر بدل كنم.» اميديار در حال حاضر ثروتمندترين ايرانى است و در ليست ثروتمندترين ساكنان آمريكا هم مكان بيست و هفتم را به خود اختصاص داده است. البته به رغم بحث ايرانى بودن وى، تنها يكى از والدينش ايرانى است و خودش هم در پاريس به دنيا آمده. اول خرداد او سى و هفتمين سال تولدش را جشن گرفت. در سال ۱۹۶۷ يعنى زمانى كه خانواده اش در پاريس زندگى مى كردند، به دنيا آمد. پس از آن پدرش براى تحصيل در رشته فيزيك عازم مريلند آمريكا شد تا در دانشگاه جان هاپكينز رشته محبوبش را دنبال كند. پير اميديار كه به همراه پدر و مادرش به آمريكا رفته بود طى دوران دبيرستان عاشق رايانه شد. بالاخره هم توانست در سال ۱۹۸۸ در رشته رايانه از دانشگاه «تافتس» فارغ التحصيل شود. پس از فارغ التحصيلى در شركت اپل (Apple) _ سازنده رايانه _ مشغول به كار شد. طى همين دوران با خانمى به نام پاملا آشنا شد و مدتى بعد هم با وى ازدواج كرد. جالب است بدانيد كه خانم پاملا نيز فاميل خود را به اميديار تغيير داده است. اين زوج همانند بيل گيتس و همسرش اعلام كرده اند كه قصد دارند طى سال هاى آينده بخش عمده ثروت خود را خرج كنند. آنها گفته اند كه تا بيست سال آينده به جز يك درصد از ثروتشان بقيه آن را خرج مى كنند. اميديار چندان علاقه اى به موضوعات سياسى ندارد و معمولاً در مورد ايران نيز اظهارنظر چندانى نمى كند. او چند سال قبل بخشى از ثروت خود را در سايت گوگل كه بزرگترين موتور جست وجوى دنياست سرمايه گذارى كرد. چند ماه قبل ورود موفق گوگل به بورس باعث شد تا از اين رهگذر نيز مبلغ كلان ديگرى نصيبش شده و باز هم بر ثروتش افزوده شود. مى گويند كسى تاكنون چهره او را بدون ريش نديده است.

شما كسي هستید كه جايي كار مي‌كنيد، شايد هم فقط درس مي‌خوانيد، و يا بيشترِ اوقاتِ خود را در خانه سپري مي‌كنيد. تا حالا شده است به جاي موضوعِ اصلي كه مشغولِ آن هستيد، به چيزي كه در حاشيه‌ي موضوعِ اصلي قرار گرفته است دقيق شويد و فكر كنيد؟ چه قدر به آن فكر كرديد؟ چه ايده‌هايي به ذهنتان رسيد؟ مي‌دانيد اگر همين فكرهايي كه در حينِ كار روي موضوعِ اصلي ناگهان ذهنتان را مشغول كرده و بعضي وقت‌ها اتفاقاً‌ ايده‌هاي جالبي از آن خلق شده، به چه درد مي‌خورند؟
به يك نجار فكر كنيد. تصور كنيد مي‌خواهد يك ميز بسازد. چوب، سطل چسب، چند تا ميخ، چكش و اره حاضر است. همه چيز آماده است كه آقاي نجار شروع به ساختنِ ميز كند. اره را بر مي‌دارد، جاي برش را تنظيم مي‌كند و كار شروع مي‌شود. در حينِ كار، يا مثلاً هنگامِ استراحت توجهِ او به سطلِ چسب و دسته‌ي آن جلب مي‌شود. اين دسته‌ي پلاستيكي چه‌طور ساخته شده است؟ چه‌طور روي بدنه قرار گرفته است؟ چه كار مي‌توان كرد كه دسته قائم بايستد و روي لبه‌ي سطل كه معمولاً‌ آغشته به چسب است، نيفتد؟
بعد از ظهر آن روز را آقاي نجار به دسته‌ي سطلِ چسب فكر مي‌كند. البته ممكن است به نتيجه‌ی مشخصي نرسد، اما اگر ايده‌اي به ذهنش رسيد و در نگاه اول به نظر رسيد كه جواب مي‌دهد، تا آخرِ شب سرحال و راضي است. شايد فردا كه دوباره به كارگاهش برگشت، دوباره به يادِ راه‌حلِ ابداعيِ خودش بيفتد. شايد هم نه. شايد فردا آن‌قدر روزِ شلوغي است كه آقاي نجار ايده‌اش را به كلي فراموش كند و سطل و دسته‌اش را همان‌طور كه هست ببيند و استفاده كند.
مستقل از اين كه صورتِ مسأله‌ مورد بحث، به حرفه‌ي اصليِ شما مربوط باشد يا نه، وقتي كه روي مسأله‌اي تمركز مي‌كنيد و براي آن دنبال راه‌حل مي‌گرديد، ناخودآگاه ذهنتان را عادت مي‌دهيد كه
1. پذيراي صورت مسأله‌ي جديد باشد و نسبت به آن حالتِ تدافعي به خود نگيرد.
2. در پردازشِ اطلاعاتِ ورودي از پديده‌هاي بيروني، دقيق و ظريف عمل كند و به همه‌ي نكات توجه كند.
دفترچه‌ی يادداشتِ ايده به شما اين امكان را مي‌دهد كه بعد از يك بازه‌ي زمانيِ مشخص، چندين راه‌حلِ متفاوت براي يك موضوع گرد آوريد. نوشتن هم ذهنِ شما را مرتب مي‌كند، هم جلوي آفتِ فراموشي را مي‌گيرد.
اين دفترچه، نه دفترچه‌ يادداشتِ روزانه است كه قرارِ ملاقاتِ هفته‌ي بعد در آن نوشته شود، و نه دفترچه‌ تلفن. بلكه محيطي است كه در آن به خودمان اجازه مي‌دهيم ساده و كودكانه فكر كنيم، به ذهن اجازه‌ خلاقيت دهيم و فكرهاي خوبي را كه ممكن است تعدادِ زياديشان در مدتِ كوتاهي توليد شوند ثبت كنيم. هرچه اين فكرها نامأنوس‌تر باشند و قالب‌ها و پيش فرض‌هاي اضافيِ مرسوم را بشكنند، با ارزش‌ترند.
دفترچه‌ ايده به ما كمك مي‌كند كه به اطرافمان دقيق‌تر نگاه كنيم و سعي كنيم نكاتِ ريز و ظريفِ پديده‌ها را درك كنيم. كلنجار رفتن با يك مسأله كه هيچ اجبارِ بيروني براي حلِ سريعِ آن نداريد، بهترين راهي است كه مي‌تواند ذهن شما را هميشه باز و خلاق نگه دارد.

اين هم تكنيك خوبي هستش :

تكنيكِ توهمِ خلاق

خيلي وقت‌ها آن‌چه ما فكر مي‌كنيم واقعيت است، واقعيت نيست. واقعيت‌ها با پنج حسِ انسان درك مي‌شوند. فرض بر اين است كه حواسِ پنج‌گانه گزارشِ دقيق و درستي از محيطِ اطراف به انسان مي‌دهند. آيا واقعاً همين‌طور است؟
چيزهايي كه چشم شما مي‌بيند و طوري كه مغزتان آن را تفسير مي‌كند باعثِ اين خطا يا توهم مي‌شود. چشم مي‌بيند، اما وظيفه‌ي ذهن چيز ديگري است. كارِ ذهن مرتب كردن، دسته‌بندي و قابلِ فهم كردنِ جرقه‌هايي است كه پس از ديدن، مغز آن را ايجاد مي‌كند. بنابراين تصاويري كه در ذهن شما است، كپيِ مستقيم اشياء نيست، بلكه كدهاي خلاصه‌اي است كه از طريقِ شبكه‌ي عصبي به مغز مي‌رسند.
همه‌ي افراد در همه‌ي مواقع دركِ يكساني از يك موضوع ندارند و ارتباطِ ادراكيِ چشم و مغز هميشه منجر به دركي منسجم از واقعيت نمي‌شود. حتي گاهي اين دو با هم تضاد هستند.
از طرفي تجربياتِ قبلي در موضوعِ رؤيت شده بسيار تأثيرگذار است. در واقع بيشترِ اوقات، تمايلات، انتظارات و تجربياتِ قبلي باعث مي‌شود ما آن‌چه را مايليم ببينيم، نه آن‌چه را كه واقعاً در خارج وجود دارد.
شايد تنها راهي كه به وسيله‌ي آن بتوان واقعيت را شناخت، حذفِ پيش فرض‌ها، تمايلات و يا فيلترهاي پنهاني است كه بر موضوع اثر گذاشته است.
براي اين منظور، اولين قدم اين است كه متوجه باشيم حواسِ پنج‌گانه نشان نمي‌دهد واقعيتِ بيروني دقيقاً چيست. اين خود از ضرورت‌هاي يك فكرِ خلاق است.
منظور و هدفِ اين تكنيك اين است كه شما بتوانيد با قدرتِ توهم و خيال طورِ ديگري به مسائل نگاه كنيد، تا بلكه اصل و واقعيتِ موضوع را دريابيد. اين سعي باعث مي‌شود الگوي ذهنيِ جديدي در مغزِ شما ساخته شود و در نهايت اين فعل و انفعال‌ها موجبِ كشفِ ناگهاني و غيرمنتظره‌اي گردد.
بنابراين، براي اين كه بتوانيم خلاقانه با موضوعات برخورد كنيم و راه‌حل‌هاي جديد براي مسائلمان پيدا كنيم، گاهي احتياج است با قدرتِ خيال و توهم موضوع را از زواياي ديگري هم ببينيم. هر چند كه ديدن از آن زاويه اشتباه به نظر آيد. شايد به همين دليل است كه بسياري از افرادِ خلاق كارهايي مي‌كنند كه در ابتدا احمقانه به نظر مي‌رسد.

1- هر روز با اشتياق در محل کار خود حاضر شويد.

2- بر هر دستوری که هدفش توقف آرمان شماست ، پيش دستی  کنيد.

3- هر کاری که برای تکميل پروژه تان لازم  است ، بدون توجه به شرح شغل خود انجام دهيد.

4- افرادی را برای کمک به خود پيدا کنيد.

5- درباره افرادی که انتخاب می کنيد از شهود خود کمک بگيريد و فقط با بهترين ها کار کنيد.

6- تا جايی که می توانيد پنهان کاری کنيد، جنجال و تبليغات، ساز و کارهای امن را به خطر می  اندازد.

7- هيچ وقت روی يک مسابقه شرط بندی نکنيد، مگر آنکه خودتان گرداننده اش باشيد.

8- به ياد داشته باشيد درخواست بخشش آسانتر از درخواست اجازه است.

9- در اهداف خود ثابت قدم بوده و وفادار بمانيد، اما درباره تحقق آن اهداف واقع گرا باشيد.

10- حاميان خود را گرامی بداريد.

بيل گيتس  هر از گاهی در دانشگاهها و دبيرستانهای آمريکا با دانشجويان و دانش آموزان  ملاقات  داشته  و برای  آنها  سخنرانی می کند. گيتس  اخيرا طی يک  سخنرانی  در يکی از دبيرستانهای  آمريکا  خطاب به دانش آموزان  جمله ای  گفت که خيلی  سروصدا کرد. او گفت  در دبيرستان های آمريکا خيلی  چيزها  را به دانش  آموزان نمی آموزند. او در ادامه سخنرانی اش هفت اصل مهم را که  دانش آموزان در دبيرستان فرا نمی گيرند به شرح زير نام  برد:

اصل اول : در زندگی  هيچ چيز عادلانه نيست و بهتر است با اين حقيقت کنار بياييد.

اصل دوم: دنيا هيچ ارزشی برای عزت نفس شما قايل نيست. در اين دنيا  از شما انتظار می رود قبل از اينکه نسبت به خودتان احساس خوبی داشته باشيد کار مثبتی انجام دهيد.

اصل سوم : پس از فارغ التحصيل شدن از دبيرستان و استخدام شدن، کسی به شما حقوق فوق العاده زيادی پرداخت نخواهد کرد. به همين ترتيب قبل از آنکه بتوانيد به مقام و موقعيت بالاتری برسيد بايد برای مقام و مزايايش زحمت بکشيد.

اصل چهارم : اگر فکر می کنيد آموزگارتان سخت گير است در اشتباه هستيد. پس از استخدام شدن متوجه خواهيد شد که رييس شما سخت گيرتر از آموزگارتان است چون امنيت  شغلی آموزگارتان را ندارد.

اصل پنجم : آشپزی در رستورانها با غرور و شان شما تضاد ندارد. پدربزرگ های ما برای اين کار  اصطلاح ديگری  داشتند از نظر آنها  اين  کار يک فرصت بود.

اصل ششم : اگر در کارتان موفق نيستيد والدين خودتان را ملامت نکنيد از ناليدن دست بکشيد و از  اشتباهات خود درس  بگيريد.

اصل هفتم : قبل از آنکه شما متولد بشويد والدين شما هم جوانان پر شوری بودند و شايد هرگز به قدری که اکنون به نظر شما می رسد ملال آور نبوده اند.

بيل گيتس  هر از گاهی در دانشگاهها و دبيرستانهای آمريکا با دانشجويان و دانش آموزان  ملاقات  داشته  و برای  آنها  سخنرانی می کند. گيتس  اخيرا طی يک  سخنرانی  در يکی از دبيرستانهای  آمريکا  خطاب به دانش آموزان  جمله ای  گفت که خيلی  سروصدا کرد. او گفت  در دبيرستان های آمريکا خيلی  چيزها  را به دانش  آموزان نمی آموزند. او در ادامه سخنرانی اش هفت اصل مهم را که  دانش آموزان در دبيرستان فرا نمی گيرند به شرح زير نام  برد:

اصل اول : در زندگی  هيچ چيز عادلانه نيست و بهتر است با اين حقيقت کنار بياييد.

اصل دوم: دنيا هيچ ارزشی برای عزت نفس شما قايل نيست. در اين دنيا  از شما انتظار می رود قبل از اينکه نسبت به خودتان احساس خوبی داشته باشيد کار مثبتی انجام دهيد.

اصل سوم : پس از فارغ التحصيل شدن از دبيرستان و استخدام شدن، کسی به شما حقوق فوق العاده زيادی پرداخت نخواهد کرد. به همين ترتيب قبل از آنکه بتوانيد به مقام و موقعيت بالاتری برسيد بايد برای مقام و مزايايش زحمت بکشيد.

اصل چهارم : اگر فکر می کنيد آموزگارتان سخت گير است در اشتباه هستيد. پس از استخدام شدن متوجه خواهيد شد که رييس شما سخت گيرتر از آموزگارتان است چون امنيت  شغلی آموزگارتان را ندارد.

اصل پنجم : آشپزی در رستورانها با غرور و شان شما تضاد ندارد. پدربزرگ های ما برای اين کار  اصطلاح ديگری  داشتند از نظر آنها  اين  کار يک فرصت بود.

اصل ششم : اگر در کارتان موفق نيستيد والدين خودتان را ملامت نکنيد از ناليدن دست بکشيد و از  اشتباهات خود درس  بگيريد.

لینک مستقیم دانلود

pass : unicomp

لينك مستقيم دانلود

pass : unicomp

من میگم اسلام حتی در مورد کامپیوتر هم مارو راهنمایی می کنه نگاه کن.

اسلام در يك نگاه

لینک مستقیم دانلود

pass  : unicomp

مگی نه نگاه کن.

لينك مستقيم دانلود

pass   : unicomp

لينك مستقيم براي دانلود

pass : unicomp

لايه ها

 از منوي Window مي توان panel لايه ها را آشكار يا پنهان كرد . Panel لايه جزئي از Panel ،Time Line است . در گوشه سمت چپ Time Line ، گزينه هايي وجود دارد كه مي توان به كمك آنها اقدام به انتخاب لايه ، ايجاد و يا حذف لايه نمود .

ضرورت استفاده از لايه ها :

لايه ها به ما اين امكان را مي دهند كه اشكال و حركات ايجاد شده را به صورت تفكيكي كنترل و نظارت كنيم . وقتي هر شكل در لايه مربوط به خود وجود داشته باشد ، كاربر اين امكان را دارد كه به راحتي اشكال را ويرايش كرده و هر كدام را در هرجايي كه مد نظرش قرار دارد به راحتي تنظيم كرده و حركات آنها را كنترل و پردازش كند . در اين حالت براي ويرايش مثلا يك شكل كوچك ، كاربر مجبور به تغيير تمام موضوع نبوده و تنها با يك دستور ساده مي تواند شكل مورد نظرش را ويرايش كند .
لايه ها هيچ ضخامتي نداشته ، حجم زيادي اشغال نمي كنند . بنابراين كاربر مي تواند هر تعداد لايه اي كه نياز داشت ، ايجاد كرده و با لايه هاي مختلف كار كند . لايه ها به طور پيش فرض با نام Layer 1,2, … نامگذاري مي شوند ، اما امكان تغيير نام لايه به نام دلخواه و متناسب با موضوع، وجود دارد . امكان كپي گرفتن از لايه ها نيز در موارد خاص وجود دارد .

اجزاي Panel Layer :

نكته : لاية فعال لايه اي است كه آيكون مداد در كنار آن مشاهده مي شود .

(Show/Hide all Layer ) آيكون چشم :

از اين آيكون براي مخفي كردن لايه ها استفاده مي شود .

(Lock / Unlock all layer)آيكون قفل :

در حالت عادي آيكون قفل خاموش مي باشد و در صورت روشن كردن آن ، لايه مذكور قفل مي شود . يعني امكان انجام هرگونه عملياتي را برروي آن لايه از كاربر مي گيرد.

(Show all layers as outline)گزينه مربع :

توسط اين گزينه مي توان براي هر لايه رنگي را در نظر گرفت ، كه شناسايي هر لايه بر روي Stage توسط اين رنگهاي متمايز آسان گردد.

Insert Layer : براي ايجاد لاية جديد بكار مي رود .

Insert Motion guide : براي ايجاد لاية راهنما بكار مي رود .

Insert Layer Folder : هنگامي كه تعداد لايه ها زياد مي شود ، براي دسته بندي كردن آنها بهتر است توسط اين گزينه يك Folder ساخته شود و لايه ها درون Folder قرار گيرد .

Recycle bin : براي حذف لايه از اين گزينه استفاده مي شود

ابزارها View

Hand Tool :

اين ابزار براي جابجايي روي قسمتهاي مختلف شكل استفاده مي شود . هنگامي كه با ابزارهاي ديگر كار مي كنيد ، ممكن است احتياج داشته باشيد بر روي قسمتهاي مختلف شكل حركت و دسترسي داشته باشيد . در اين حالت كافي است كليد Alt را پايين نگه داشته تا ابزار Hand كه دقيقاً به شكل يك دست كوچك بر روي صفحه ديده مي شود ،ظاهر شده و به راحتي بتوانيد بر روي شكل مورد نظر پيمايش كنيد .

Zoom Tool :

اين ابزار كه داراي دو Option بزرگ نمايي و كوچك نمايي است ، براي Zoom كردن بر روي تمام يا قسمتي از صفحه كاري بكار مي رود .
نكته : هنگامي كه روي ابزار بزرگ نمايي قرار داريد با پايين نگه داشتن كليد Alt مي توانيد اين ابزار را به ابزار كوچك نمايي تبديل كنيد . استفاده از اين ابزار باعث بزرگ شدن يا كوچك شدن تصوير نمي شود ، بلكه ميزان بزرگ يا كوچك نمايي بر روي شكل را تغيير مي دهد .

نكته : اگر بخواهيد قسمتي از شكل را تحت تاثير اين ابزار قرار دهيد با ايجاد يك كادر توسط اين ابزار ، مي توانيد اين كار را انجام دهيد .

ابزار Lock Fill :

آخرين ابزار از ابزارهاي Brush ، ابزار Lock Fill ناميده مي شود .
در صورت خاموش بودن اين گزينه ، هر بار كه با ابزار Brush شروع به رسم مي كنيد ، يك كانون جديد براي شكل در نظر گرفته مي شود ، و هنگامي كه اين گزينه On (روشن) باشد ، حتي اگر دست خود را از روي ماوس برداريد و جهت كشيدن شكل را نيز تغيير دهيد ، شكل كانون خود را حفظ كرده و به سمت يك Gradient كامل پيش مي رود .

نكته : گزينة Lock Fill يك كليد دو حالته يا Toggle مي باشد .

ابزار Eyedropper (قطره چكان)

توسط اين ابزار مي توان رنگي را ازيك شكل به شكلي ديگر انتقال داد . در حقيقت كد رنگ اين ابزار كد رنگ را از جايي برداشته و به محل دلخواه منتقل مي كند .

ابزار Lasso :

اين ابزار به عنوان ابزار انتخاب كمند بكار ميرود . توسط اين ابزار مي توان قسمتهاي مختلف شكل را به طور دستي و آزاد انتخاب نمود .
Option هاي اين ابزار شامل موارد زير است :

1- Magic Wand (عصاي جادويي) : توسط اين ابزار مي توان انتخاب را بر اساس تفرق رنگ انجام داد .

2- Magic wand properties : كه با انتخاب آن پنجره اي باز مي شود با گزينه هاي زير :

Threshold : ميزان دقت انتخاب را تعيين مي كند ، كه هرچه اين عدد كوچكتر باشد ، ميزان دقت انتخاب بالا مي رود .

Smoothing : براي هموار كردن لبه هاي انتخاب از اين گزينه استفاه مي شود .

3- Polygon Mode : توسط اين ابزار مي توان انتخابها را به صورت چند ضعلي و با كليلك ماوس انجام داد ، براي بسته شدن محيط بايد به نقطه ابتدا برسيم .

ابزار Text Tool

توسط اين ابزار مي توانيم به تايپ متون دلخواه در Flash اقدام نماييم . در نرم افزار Flash دو

نوع متن وجود دارد .

1- متن با گسترش افقي
2- متن با گسترش عمودي

1- براي ايجاد متن با گسترش افقي كافي است روي Stage يك بار كليك كرده و اقدام به

تايپ نماييم .

 در اين حالت در بالاي كادر ايجاد شده يك دايره كوچك به چشم مي خورد كه نشان دهندة اين

 نوع متن مي باشد . در اين حالت تا زماني كه كليد Enter را نزده ايم متن به طور افقي جلو

مي رود .

2- براي تايپ متن با گسترش عمودي ، بايد پس از انتخاب ابزار Text به كمك ماوس يك كادر

 بر روي Stage باز كرده و داخل آن تايپ كنيد . علامت مشخصه اين نوع متن ، يك مربع در

 كادر باز

شده است . در اين حالت عرض متن بستگي به كادر باز شده بر روي Stage دارد .

Properties ابزار Text :

هميشه Text Type را براي تايپ متنهاي معمولي روي Static قرار بدهيد .
در قسمت نوع فونت ، فونت مورد نظرتان را مي توانيد انتخاب كنيد .

نكته : اگر بخواهيم از متنهاي فارسي در Flash استفاده كنيم ، از دو نرم افزار فارسي ساز مريم

 و پروين مي توانيم استفاده كنيم . اين دو نرم افزار مخصوص فارسي نوشتن هستند. متن مورد

 نظر را در فارسي ساز مريم يا پروين نوشته و بعد از انتخاب و كپي مي توانيم روي Stage ،

بچسبانيم . بعد از انجام اين كار تمام فونتهاي فارسي كه در سيستم وجود دارد در برنامه

 Flash در قسمت فونت مي نشيند . كه معمولا اين فونتها با حرف F شروع مي شود.
Font Size : اندازه فونت را تعيين مي كند .

Text Color : براي تعيين رنگ متن نوشته شده بكار مي رود .

Change Direction of text : جهت نوشتن متن توسط اين گزينه تنظيم مي شود .

Justify : موقعيت قرار گرفتن متن داخل Stage ، توسط دكمه هاي Justify مشخص مي شود.

Character spacing : براي رعايت فاصله بين حروف بكار مي رود .

Character Position : كه در سه حالت : Normal (معمولي) ، Super Script (توان) ،

Sub Script (انديس) قابل تنظيم است .

Auto Kern : در صورت فعال بودن تنظيم فاصلة بين حروف حتي اگر اين فاصله را خيلي كوچك

 در نظر بگيريد ، سيستم به طور پيش فرض اجازة تداخل حروف را نمي دهد .

Format : با انتخاب اين گزينه پنجره اي با آيتم هاي زير باز مي شود :

Indent : فرورفتگي
Line Spacing : فاصله بين خطوط
Left Margin : تنظيم رعايت حاشيه چپ
Right Margin : تنظيم رعايت حاشيه راست

با توجه به اينكه Flash يك محيط كاملا گرافيكي است و نياز به تايپ متن در آن بسيار كم

است ، لذا يادگيري اين موارد تنها در جهت تكميل دورة آموزشي بوده و نيازي به حفظ كردن آنها

نيست.

قرينه كردن يك شكل توسط ابزار Transform

با پايين نگه داشتن كليد Alt و گيره هايي كه در اثر اعمال Transform در وسط اضلاع ايجاد مي شود ، مي توان اقدام به قرينه نمودن شكل كرد .

Fill Transform :

از اين ابزار براي تغيير اندازه و تغيير جهت نور Gradient در اشكال مختلف استفاده مي شود.

سوال : تفاوت ابزار Fill Transform براي يك طيف شعاعي و خطي در چيست ؟
در طيف خطي ما اصولاً شعاعي نداريم كه بخواهيم توسط آن جهت نور تغيير بدهيم . بنابراين استفاده ما فقط از طيفهاي شعاعي است .

Properties Arrow Tool :

با دابل كليك بر روي گزينة Size از پنجرة Properties ، پنجرة Document Properties باز مي شود . روش ديگر باز كردن اين پنجره ، كليك كردن بر روي گزينة 12 fps (گزينة Frame rate) در نوار بالاي Stage است .

توضيح پنجرة Document Properties :

1- اندازه (Dimensions) در اين گزينه شما مي توانيد طول و عرض صفحه Stage را براي كار خود تنظيم كنيد . اندازه استاندارد صفحه در Flash عدد 550 px * 400 px است . اما اين عدد به صورت دلخواه قابل تغيير است .

2- Math اين گزينه مشخص مي كند كه شما مي خواهيد Stage خود را با چه حالتي Match كنيد . در حالت Printer ، Stage با حالت خروجي پرينتر Match مي شود ، در حالت Contents ، تنظيم Stage دقيقاً به محتويات داخل Stage مربوط مي شود و حالت Default حالتي است كه به صورت پيش فرض خود برنامه تنظيم كرده است .

3- رنگ زمينه Stage (Background Color) اين گزينه همانطور كه از نام آن مشهود است ، رنگ زمينه Stage را تنظيم مي كند .

4- نرخ فريم (Frame Rate) مهمترين گزينه در پنجرة Document Properties ، اين گزينه محسوب مي شود كه توضيحات كاملي را در رابطه با آن خواهيم داشت .

تعريف Frame : هر لحظه از نمايش فيلم در يك Frame قرار مي گيرد . واحد سرعت نرخ فريم FPS است ، كه پيش فرض آن عدد 12 مي باشد . (يعني 12 فريم در ثانيه.)
مثلاً اگر تعداد فريم ها 36 باشد ، 3 ثانيه براي نمايش وقت مي گيرد . هرچقدر اين تعداد فريم بيشتر باشد ، با توجه به استاندارد 12 FPS ، سرعت نمايش كندتر مي شود .

سوال : فيلمي با 120 فريم ايجاد شده . اگر زمان نمايش 25 ثانيه طول بكشد ، نرخ فريم را روي چه عددي بايد تنظيم شود ؟
جواب : نرخ فريم را بايد روي عدد 5 تنظيم كرد .

5- واحد اندازه گيري (Ruler Unit)

در اين گزينه شما مي توانيد واحد اندازه گيري خط كش Stage را انتخاب كنيد . اين واحدها شامل: اينچ ، سانتيمتر ، ميليمتر ، پيكسل و مواردي شبيه به اين است .

كليد Make Default :

تمام تنظيمات انجام شده در اين پنجره توسط اين كليد به حالت پيش فرض سيستم تبديل مي شود ، بدين صورت كه با مراجعه بعدي به برنامه با همين تنظيمات انجام شده روبرو خواهيد شد .